تربیت بدنی و علوم ورزشی

تربیت بدنی

پینگ پنگ

 

مقدمه

TABLE TENNIS:

A BRIEF OVERVIEW OF BIOMECHANICAL ASPECTS OF THE GAME FOR COACHES AND PLAYERS

MARION ALEXANDER, PHD

ADRIAN HONISH, MSC

SPORT BIOMECHANICS LABORATORY FACULTY OF KINESIOLOGY AND RECREATION MANAGEMENT

UNIVERSITY OF MANITOBA

این مطالب برگردان فارسی گزیده ای از مقاله ای است که اطلاعات آن را در بالا مشاهده میکنید.

ترجمه از پایگاه http://umanitoba.ca/faculties/kinrec/research/media/table_tennis.pdf

توسط الیاس اسد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

زمان واکنش

“زمان واکنش” یا به اختصار RT نشانگر (شاخص) دقیقی برای سرعت و کارایی تصمیم گیری است. RT مدت زمان سپری شده بین ارائه ی "انگیختار" حسی و پاسخ رفتاری پس از آن است. طبق تعریفی دیگر، فاصله ی زمانی بین ارائه ی یک انگیختارغیر منتظره و شروع پاسخ را زمان واکنش می نامیم.نکته ی قابل توجه در این یافته ها، این است که زمان واکنش به انگیختارهای شنیداری بسیار کوتاه تر است. احتمالا دلیل این تفاوت ریشه در این واقعیت دارد که یک انگیختار شنیداری فقط 8 تا 10 میلی ثانیه زمان لازم دارد که به پردازش مغز برسد در حالی که این زمان برای یک محرک دیداری بین 20 تا 40 میلی ثانیه است.

بازیکنان تنیس روی میز تکیه ی زیادی بر صدای برخورد توپ با راکت حریف برای شناسایی نوع ضربه ، شتاب و ... دارند. استفاده از این بازخورد به آن ها این اجازه را می دهد که بسیار سریع تر واکنش نشان دهند و به آنها این امکان را می دهد که از بیشتر زمانی که در اختیار دارند برای بهره جویی وحمله استفاده کنند.

ورزش هایی نظیر "تنیس" ، "پینگ پنگ" ، "اسکواش" و "راکت بال" جزء ورزش های واکنشی طبقه بندی شده اند. به ویژه در پینگ پنگ (تنیس روی میز)، سرعت خارق العاده ی توپ و مسیر کوتاهی که توپ مرتبا بین دو حریف طی می کند، باعث می شود زمان بسیار کمی برای واکنش و برگشت توپ به شکل دلخواه وجود داشته باشد.

تحقیقی که به وسیله ی "ژیائوپنگ" به سال 1998 در "انجمن تنیس روی میز چین" زیر نظر"موسسه ی ملی تحقیقات علوم ورزشی" (National Research Institute of Sport Science) انجام شد سرعت (velocity) توپ 10.4 m/s برای forehand attack و 17 m/s برای forehand smash اندازه گیری شد.

با در نظر گرفتن ابعاد استاندارد میز پینگ پنگ (طول 274 سانتی متر) و با فرض اینکه توپ 30 سانتی متر عقب تر از دو انتهای زمین زده میشود می توان زمان مورد نیاز را برای پیمودن این مسافت به دست آورد. با فرمول v=d/t زمان برابر است با مسافت تقسیم بر سرعت. حال با علم به این که توپ فاصله ی 334 سانتی متر را با سرعت 4/10 و 17 متر بر ثانیه به ترتیب برای forehand attack shot و forehand smash طی می کند در نتیجه زمان آن ها به ترتیب 320 میلی ثانیه و 196 میلی ثانیه بین دو بازیکن خواهد بود. از آن جا که میانگین RT 180تا 220 میلی ثانیه است واضح است که بازیکن زمان آن چنانی برای واکنش به انگیختار دیداری ندارد. بنا براین درک اهمیت سرعت برای این ورزش نیاز به توضیح بیشتری ندارد و نشان از نیاز بازیکنان پینگ پنگ به سرعت واکنش بالا دارد.

چندین عامل ویژه در مورد RT ورزشکاران تنیس روی میز دخیل هستند. معلوم شده است که میزان انگیختگی یک فرد همانند تنش عضلانی وی بر سرعت واکنش اثر گذار است.

فرضیه U وارونه همانطور که در شکل نشان داده شده است مبین آن است که با افزایش انگیختگی اجرای بهتری را شاهد هستیم. اما وقتی انگیختگی از سطحی مطلوب فراتر رود، اجرا افول کرده و باعث افت ورزشکار در اجرای موثر می شود. به عبارت دیگر خونسردی بیش از حد و یا تنش خیلی زیاد هردو به یک اندازه باعث تحلیل اجرا می شوند.

یکی دیگر از مهم ترین عوامل که زمان واکنش را تحت تاثیر قرار میدهد گیج کردن حریف با شروع یک حرکت و در پی آن تصمیمات متفاوت است که انگیختارهای بیشتری را به حریف ارائه میدهد.

در بازی تنیس روی میز، ورزشکار نیاز به واکنش به گونه های مختلفی از ضربات با سرعت های متفاوت و مسیرهای و چرخش های گوناگون است. هر کدام از این عوامل و تعدد این ترکیب ها، واکنش و الگوی حرکتی خاصی را برای مقابله می طلبد. شرایطی از این قبیل نشان دهنده ی اهمیت سرعت واکنش است. چرا که اجرا کننده ابتدا باید انگیختار را شناسایی کرده، سپس بهترین واکنش را در قبال آن انجام دهد. RT بالاتر (سرعت کم تر) نتیجه ی تناوب های بیشتر محرک-واکنش است. این رابطه به "قانون هیک" معروف است. قانون هیک نشان دهنده ی این است که زمان واکنش به تناوب با افزایش تعداد انگیختارها دو برابر می شود (مثلا از 2 به 4 یا از 8 به 16). بنابراین گزینش واکنش یک رابطهی خطی با اطلاعاتی که باید برای مقابله با تعداد انگیختارهایی که ب تناوب ارائه میشوند دارد.

این یافته ها اهمیت تعیین استراتژی را برای بازی تنیس روی میز نشان می دهد. استفاده از ضربات گوناگون که در موقعیت های مشابه شروع می شوند اما با شتاب ، پیچ و مسیر های مختلف می تواند حریف را گیج کند و قدرت پیش بینی را از او سلب کند در تنیس روی میز کارسازند.

RT هم چنین بسته به استفاده از "دید مرکزی" و "دید محیطی" تغییر میکند. بدین معنی که زمان واکنش بسته به این که زاویه ی دید چگونه باشد نوسان می کند(دید محیطی یا دید مرکزی). با انحراف محل ارائه ی انگیختار نسبت به "خط مرکزی دید" زمان واکنش وابسته به زاویه انحراف محرک نسبت به خط مرکزی دید است.

آندو (2002) میزان سرعت واکنش را نسبت به خط مرکزی دید این طور اندازه گیری کرد: 185 میلی ثانیه برای محرکهایی که 10 درجه از خط مرکزی دید انحراف دارند و 197 میلی ثانیه برای انگیختارهایی که 30 درجه انحراف دارند. این یافته ها به بازیکنان پینگ پنگ پیشنهاد میدهد که اگر مستقیما تا بعد از زدن ضربه به توپ چشم بدوزند توانایی واکنش تندتری را خواهند داشت.

همچنین آزمون و خطا برای بهبود RT لازم است. مطالعه ی آندو با یک آزمون ساده ی سرعت واکنش تاثیر تمرین را بر بهبود زمان واکنش مد نظر داشت.او در این آزمایش از آزمودنی ها خواسته بود با ارائه ی انگیختارهای دیداری (چه مرکزی و چه محیطی) با توجه به نوع انگیختار، دکمه ی مربوط را فشار دهند. این آزمودنی ها با تکرار و تمرین توانستند در آزمون های بعدی واکنش سریع تری را از خود نشان دهند. RT برای انگیختار مرکزی از 178 به 167 میلی ثانیه و برای انگیختارهای محیطی از 185 به 169 ثانیه برای 10 درجه انحراف و از 197 به

179 میلی ثانیه برای انحراف 30 درحه کاهش یافت.

مطالعاتی مختصر نشان داده اند که تمرین می تواند تاثیری مثبت بر RT داشته باشد. در تحقیقات، افرادی که دارای آمادگی بدنی بالاتری نسبت به سایر آزمودنی ها بودند از واکنش سریع تری برخوردار بودند.

آزمایشی دیگر حاکی از کاهش زمان واکنش مردان والیبالیست با یک برنامه ی تمرینی 8 هفته ای که بیش تر بر پایه ی تمرینات با وزنه استوار بود. برای این گروه واکنش به انگیختارهای دیداری از 214.55 به 200 میلی ثانیه و برای انگیختارهای شنیداری از 191.3 به 1750.5 کاهش داشت. مطالعاتی دیگر از همین گروه از پژوهشگران نشان از بهبودی زمان واکنش تا 7 درصد با استفاده از تمرینات ایزومتریک استقامتی داشت.

نتایج این یافته ها را می توان به تنیس روی میز نیز تعمیم داد. جدای از اهمیتی که انگیختگی برای بازیکنان تنیس روی میز دارد می توان برای بهبود عملکرد از تمرینات بدنی نیز استفاده کرد.

نهایتا در بین عوامل اثر گذار بر زمان واکنش به خستگی اشاره می شود که تاثیری منفی بر RT دارد.وقتی ورزشکار خسته می شود توانایی او برای واکنش سریع به انگیختارهای مختلف کاهش می یابد.

طبق مطالعه ی "سینگلتون" به سال 1953 این کاهش سرعت زمانی بیشتر مشهود است که اعمال خواسته شده و همچنین محرک ها پیچیده تر می شوند؛ تکنیک های اجرایی در مسابقات تنیس روی میز کاملا پیچیده هستند؛ بدین معنی که بازیکن در فضایی محدود نیازمند انجام حرکاتی با جزئیات ظریف تر است که بتواند اجرایی کارآمد داشته باشد.

برای بهبود کارکرد، فرهیختاران و بازیکنان پینگ پنگ ، باید به فاکتورهای مؤثر بر سرعت واکنش توجه و روی آن ها کار کنند. همان طور که اشاره شد، تنیس روی میز جزء ورزش های واکنشی دسته بندی می شود و کشتن زمان و حرکات اضافه جایی در این ورزش ندارند. محاسبه ای که پیشتر درباره ی آن اشاره شد سرعت توپ را برای forehand attack 0.32 ثانیه و برای forehand smash 0.196 ثانیه تخمین زدیم.اگر از این ارقام 14 تا 16 صدم ثانیه (زمان مرده برای واکنش به محرک شنیداری) را کم کنیم، در می یابیم که بازیکن فقط 16 تا 18 صدم ثانیه برای forehand attack و 36 تا 56 هزارم ثانیه برای forehand smash زمان دارد. با این شرح می فهمیم که چه قدر مهم است نسبت به فاکتورهای مؤثر بر سرعت واکنش بی تفاوت نباشیم و تا جایی که امکان دارد برای بهبود آنها تلاش کنیم. پس باید زمان واکنش را کاهش دهیم تا به دنبال آن زمان بیشتری را برای اجرا در اختیار داشته باشیم.

 

 

 

نتیجه

تنیس روی میز ورزشی است که بستگی به حرکات ظریف وماهرانه خیلی سریع و دقیق دارد. این بازی جزء ورزشهای "تند واکنش" دسته بندی می شود. برای موفقیت در سطوح بالای این رشته، ورزشکار نیازمند داشتن آمادگی ذهنی و بدنی بالایی است. زمان برای بازیکنان حرفه ای تنیس روی میز بسیار با ارزش است؛ آن ها باید به ضربه ها و نشانه های دیداری وشنیداری تمرکز کنند و با بهترین استفاده از قوانین بیومکانیکی بتوانند از رالی امتیاز بگیرند. برای تمرین دادن در سطح بالا، ورزشکاران و تمرین دهنده های آن ها باید به راهکارهایی بیاندیشند که زمان واکنش را بهبود می دهند و هم چنین با گیج کردن حریف قدرت واکنش به موقع را از او بگیرند. فهم دقیق این اصول در طول تمرینات، ورزشکار را در اجرای بهتر مهارت ها یاری می دهد.

 

 

    

    

 

    

USATT certified State Coach

 

الیاس اسد

Anjomanpaya.blofa.com

 

اوج توانایی شما؟

فیل موی

مدرس رسمی  USATT

 


 


 

.

.

.

مربیگری تنیس روی میز

 

تنظیم برنامه برای رسیدن به اهدافتان

 

ورزشی حرفه ای به منظور بهترین تعریف از شخصیت شما

    تنیس روی میز ورزشی جذاب برای همه ی گروه های سنی در همه ی سطوح مهارتی است.

    خواه شما خواهان کسب مدال طلای بازیهای المپیک باشید و یا قهرمان باشگاهی، توسعه ی پایه ای مهارت ها برای بهبود بازی و روش هایتان ضروری است.

     هر ورزشی در صورتی که قواعد و تکنیک های صحیح اجرای آن را فرابگیرید لذت بخش تر خواهد بود. اختلاف بسیار زیادی بین بازیکنان حرفه ای این رشته در مقایسه با کسانی که فقط به عنوان سرگرمی پینگ پنگ بازی می کنند وجود دارد. در هر صورت اگر اصولی تمرین کنید می توانید جزء هزاران بازیکن  USATT در رقابت های رسمی شوید و شانس پیروزی را در رده ی خود داشته باشید.

     مهم ترین مسئله در برنامه ی مربیگریتان مشخص کردن اهدافتان می باشد. از یادگیری مهارت های پایه ای تنیس روی میز توسط افراد حرفه ای گرفته تا تبدیل تنیس روی میز به ورزش هوازی برای حفظ آمادگی بدنی. می توانید مجموعه ای از اهدافتان را دربرنامه ای ویژه با هم ترکیب کنید.

 

برنامه ی پایه ای تنیس روی میز

اهداف برنامه ی پایه ای تنیس روی میز یادگیری مهارت ها و آگاهی در باره ی اطلاعات زیر  است:

·       وسایل تنیس روی میز، راکت و انتخاب رویه ی آن

·       قوانین رسمی بازی تنیس روی میز

·       تکنیک پاها، روش گرفتن راکت، روش اصولی ضربات "فورهند[1]" و "بک هند[2]" ، "برگشت دادن[3]"و "اسمش[4]" ، "پوش[5]" و "چاپ[6]" و سرویس زدن و برگشت آن.

·       فهم و تشخیص "پیچ" ؛ پیچ رو ، پیچ زیر ، پیچ پهلو ، و اثر ضربه ی بدون پیچ

     روش های تمرین و ترکیب آن ها، استراتژی در مسابقه

 

      از برنامه ها ی صوتی وتصویری نیز می توانید برای کارتان استفاده کنید. شامل آموزش جزء به جزء ، برنامه های DVD ، فیلم های ویدیویی تمرینات مختلف و سایر منابع دیداری و شنیداری استفاده کنید.

     نیازی نیست برای برنامه های آموزشی از راکت و توپ های ویژه استفاده کنید. سطح مهارت شاگرد و روش بازی او بهتر مشخص می کند که از چه نوع تجهیزاتی استفاده کنید. می توانید نوع راکت و جنس رویه ی آن را برای شاگردانتان پیشنهاد دهید اما این مسائل برای بازیکنان حرفه ای بسیار مهم تر است چرا که سبک بازی آنها ممکن است گونه ی خاصی از راکت را بطلبد و مربی باید در این زمینه آگاهی های کافی را داشته باشد.

 

 

 

استراتژی و مهارت های پیشرفته ی تنیس روی میز

     پس از فراگیری مهارت های پایه، مرحله ی دیگر تثبیت این مهارت ها و تکرار مداوم تمرینات است تا اصطلاحا ملکه ی ذهن شوند. مورد دیگر یادگیری ضربه[7] های پیشرفته و روش های بازی است. یادگیری این مهارت های سطح بالا شاگرداتان را در ردیف بازیکنان حرفه ای قرار میدهد.

     شاگردان باید کنترل کردن توپ را بیاموزند و این که چطور ضربه های خود را نمایش دهند. آن ها باید نحوه ی مقابله با حریف و کنترل ضربات او را یاد بگیرند و مشخص کنند که چه سبکی را در بازی های خود به کار میگیرند.

 

موضوعات مورد توجه در این مرحله:

·       ضربات و شیوه های هجومی و دفاعی

·       لوپ[8] های بک هند و فورهند ، اسمش[9] ها و "لاب[10]" ها

·       سرویس های پیشرفته و برگشت دادن سرویس

·       دریل[11]  های تمرینی با چند توپ و استفاده از ربات های توپ انداز

·       شناسایی استعداد روش خاص بازی و توسعه ی این روش

 

 

تورنمت های رقابتی

برای افزایش سطح مهارت شاگرد، هدف نهایی شرکت در رقابت ها و موفقیت در آن هاست. بازیکنان با توجه به سطح توانایی هایشان، استعداد و قدرت خود باید روشی را برگزینند که مناسب آنها باشد و بتوان حریفان را شکست داد.

 

موضوعات اصلی در این مرحله:

·       دریل های تمرینی و شایسته سازی[12]

·       بازی های تدارکاتی و تمرین روش های بازی

 

هزینه، نیازها و وتدارکات

     همراه با کمک مشترک مربی و بازیکن یک هدف به بار می نشیند. مربی و بازیکن باید اهداف و زمان دستیابی به مهارت ها را برای  خود مشخص کنند. میزان قبلی توانایی ها می تواند مبنایی برای شروع و سطح تمرینات باشد.

     برای رسیدن به اهداف، برنامه باید توسعه یابد، نقاط قوت را نشانه گیری کند و ضعف ها  را بپوشاند و سطح مطلوبیت را برای دستیابی توصیف کند (رساندن شرایط موجود به شرایط آرمانی در مدت زمان معلوم). برای پیشرفت قابلیت ها باید برنامه های دوره ای لحاظ شوند.

     از آنجایی که شاگردان دارای سطح توانایی و سرعت یادگیری مختلفی هستند، بنابراین برای رسیدن به سطح مشخصی از  قابلیت ها ، بنابراین هرکدام با زمانی متفاوت از سایرین می تواند خود را به سطح مطلوب برساند. برنامه ی پایه ای تنیس روی میز به طور کلی نیاز به حدود 24 ساعت تمرین مفید دارد که می تواند در تعدادی زمان 5/1 تا 2 ساعته و عصرها یا آخر هفته آن ها را تنظیم کرد. تعداد و طول زمان هر روز تمرینی با توجه به شرایط فعلی ورزشکار و چیزی که از او انتظار داریم متغیر است.

 

     برنامه های مربوط به استراتژی های بازی و تکنیک های پیشرفته حداقل به 40 ساعت تمرین نیاز دارند.

     مربیگری برای تورنمنت های سطح بالا نیاز به کار مداوم دارد. بنابراین باید دستمزد و هزینه ی رفت وآمد را لحاظ کنید. عضویت در USATT  نیاز به شرکت در مسابقات رسمی دارد. پرداخت حق عضویت و سایر هزینه ها بر عهده ی شاگرد است.

     این دستورالعمل ها در شرایط یکسان مشترک است و هر نوع رابطه شاگردی مربیگری اعم از خصوصی یا باشگاهی را در برمی گیرد.

     برای برنامه ریزی زمان تمرین احتمال آسیب دیدگی را در نظر داشته باشید.

     برای رسیدن بازیکن به استعداد بالقوه اش هر تلاشی انجام خواهد شد، اما هیچگونه تضمینی مبنی بر موفقیت او نمی توان ارائه داد.

     ممکن است بازیکن و شاگرد (به ویژه در آموزش خصوصی) پس از مدتی به دلیل ناسازگاری تمایلی به ادامه ی همکاری نداشته باشند. در این صورت باید در خصوص احتمال لغو قرارداد از قبل با شاگردتان هماهنگ کنید و با هم کنار بیایید.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

سوابق

تجربه ی 30 ساله در بازی های مختلف ، عضو دائم USATT

مدرس رسمی USATT

صاحب فروشگاه تنیس روی میز، ابزار و تجهیزات حرفه ای تنیس روی میز

باشگاه تنیس روی میز شامبرگ[13]  و عضویت در کمیته ی اجرایی مسابقات مختلف

باشگاه تنیس روی میز زیلین[14] ،  ناپرویل[15] ، موسس IL

باشگاه تنیس روی میز اسپین سیتی[16]  ، ایتاسکا[17]

طراح پینگ پنگ 2000 شیکاگو[18]  و عضویت در آن

 

سوابق شخصی به عنوان تمرین دهنده و مربی:

     مدرسه ی ورزشی پکن

     مربی تیم جی-زینای[19]، مربیگری در رقابت های قهرمانی انفرادی زنان و دوبل مختلط همراه با تیم ملی چین

     کمپ تمرینی دنی سیمیلر[20]  ، قهرمان مردان امریکا و عضو تیم اعزامی به المپیک، مربیگری تیم ملی مردان امریکا

     ایلیا لوپلسکو[21] دارنده ی مدال نقره در المپیک 1988 ، دو نفره ی مردان، تیم ملی یوگسلاوی، قهرمان سال 2006 مردان امریکا

     اریک اوونز[22] ، عضو تیم ملی امریکا در سال 2007


 

پاورقی

[1] forehand

[2] backhand

[3] return

[4] smashضرباتی که از بالای سر زده میشود/

[5] push/هل دادن

[6] chop/بریدن ، قطع کردن

[7] Stroke

[8] ضربه ی قوس دار /loop

[9] ضرباتی که از بالای سرنواخته میشوند /smash

[10] ضربات آرام/lob

[11] drill

[12] conditioning

[13] SCHAUMBURG

[14] XILIN

[15] Naperville

[16] Spin City

[17] Itasca

[18]Chicago Ping Pong 2000

[19] Ge Xinai

[20] Danny Seemiler

[21] Illya Lupulesku

[22] Eric Owens

 

 

نکات ایمنی در تنیس روی میز / صدمات در پینگ پنگ

     اگر چه بسیاری از مردم عادی پینگ پنگ را ورزش به حساب نمی اورند و و در واقع آن را نوعی سرگرمی و بازی می دانند، اما افرادی که واقعا پینگ پنگ بازی کرده اند نظر دیگری دارند. بی شک تنیس روی میز حتی از خیلی از ورزش های شناخته ی شده ی دیگر سخت تر یا به عبارتی "ورزش تر" است.

     نکته ی غیر قابل انکاری که بر  این مطلب صحه می گذارد که تنیس روی میز را به عنوان ورزشی حرفه ای بشناسیم گزارش درصد بالایی از آسیب های ورزشی در این رشته است.. از زمانی که شما به عنوان بازیکن پشت میز قرار میگیرید در صورتی که نکات ایمنی را رعایت نکنید پتانسیل بالایی برای آسیب دیدن دارید.یادتان باشد که بهبودی سخت خواهد بود اگر شما بعد از آسیب خارج از زمین بازی بیفتید و تنها کاری که از دستتان بر می آید دشنام دادن به شانس بدتان باشد در صورتی که می توانستید با رعایت چند نکته ی ساده از آسیب دیدگی پیشگیری کنید.

      بنابراین فهرستی از موارد ساده ای از اقداماتی را که میتواند باعث کاهش صدمه شود ذکر میکنیم.

 

نکات ایمنی برای تنیس روی میز

1-      مطمئن شوید که خوب و موثر قبل از شروع بازی یا تمرین بدن خود را گرم کرده اید. گرم کردن متشکل از 5 تا 15 دقیقه انجام حرکات بدنی سبک است که باعث بالا رفتن ضربان قلب، بالا رفتن تعداد تنفس، و افزایش جریان خون ورودی به ماهیچه ها می شود.بازیکنان حرفه ای ممکن است زمان بیشتری را صرف گرم کردن کنند که برای انجام تمرین یا مسا بقه آمادگی کافی را دارا باشند. سپس در پایان گرم کردن حرکات کششی را در برنامه ی خود بگنجانید.

      برای کسب اطلاع بیشتر در خصوص گرم کردن و حرکات کششی خواندن این دو مقاله را به شما پیشنهاد می کنم:

کشش و گرم کردن (Stretching and the Warm Up)

حقایقی در مورد حرکات کششی (the Truth About Stretching)

 

2-         سعي كنيد هنگام آغاز بازی نیز خود را گرم نگه دارید .  نه این که مثل داوران بنشینید و تماشا کنید. زیرا که در صورت عدم تحرک ممکن است بدنتان سرد شود و دوباره ماهیچه هایتان سفت شود. بین دو گیم نیز از پوشیدن گرم کن یا لباس کافی مطمئن شوید تا بدنتان سرد نشود و در خصوص زمان برگزاری گیم بعدی از مسئول مسابقات سوال کنید، شاید لازم باشد بین دو گیم نیز بدنتان را گرم نگه دارید تا از آسیب دیدگی جلوگیری شود.

 

3-        هنگامی که از بیش از یک توپ استفاده می کنید (برای مثال در تمرینات بعضی از بازیکنان تعدادی توپ دیگر را در جیب خود نگه می دارند)، مراقب باشید تا توپ های دیگر زیر پای خود یا سایرین که همزمان با شما مشغول تمرین کردن هستند نرود چرا که ممکن است پایتان روی این توپ ها بلغزد که به آسانی موجب آسیب دیدگی خواهد شد.

 

4-        اگر شما مشغول کمک به دیگران در انجام تمرینات هستید و به عنوان همکاری با آن ها توپ هایی را که در محوطه ی بازی پخش هستند جمع می کنید مراقب باشید که با فاصله ای معقول از بازیکنان تمرین کننده بایستید. اگر زیادی به آن ها نزدیک شوید ممکن است که با راکت ناخواسته به شما ضربه بزنند یا تصادفا به یکدیگر برخورد کنید..

 

5-        هنگامی که می خواهید از نزدیکی افرادی که مشغول تمرین هستند رد شوید حتما با آن ها تماس چشمی برقرار کنید که از وجود شما مطلع شوند؛ چرا که ممکن است آن ها پشتشان به شما باشد یا از شدت هیجان و درگیری متوجه شما نشوند و ناخواسته با هم برخورد کنید یکی یا هردو صدمه ببینید.

 

6-        هنگامی که پینگ پنگ دوبل (دو نفره) بازی می کنید از جای بازیکن هم تیمی خود آگاه باشید. هماهنگی با یارتان باعث کاهش احتمال آسیب دیدگی ناشی از برخورد به یکدیگر خواهد شد. این مطلب را جدی بگیرید؛ در پینگ پنگ دوبل احتمال برخورد به یار هم تیمی بالاست اما می توان با آگاهی و هماهنگی از احتمال برخورد و صدمه کاست.

 

7-        از دویدن و پریدن از روی نرده های اطراف محوطه ی بازی یا تمرین جدا خود داری کنید چرا که ممکن است پایتان به نرده گیر کرده و در پی آن آسیبی جدی به شما وارد شود. به علاوه این احتمال وجود دارد توپی آن طرف دیگر نرده باشد و شما آن را نبینید در نتیجه توپ زیر پایتان می لغزد و باعث صدمه می شود.

 

8-        بطری و ظرف آب خود را در اطراف محوطه ی تمرین قرار ندهید. به آسانی ممکن است آب به کنار میزی که روی آن مشغول هستید بریزد که باعث سرخوردن شما یا سایر بازیکنان شود. به خصوص هنگامی که مشغول پاسخ دادن به شوت های حریفتان هستید و از تعادل کافی برخوردار نیستید.

 

9-       از لغزندگی زمین صحبت به میان آمد همانند آب آشامیدنی، عرق بدن خود شما که روی زمین ریخته می شود می تواند باعث سر خوردن شما یا دیگران شود. به ویژه هنگامی که گیم تمام می شود و می خواهید زمین ها را جا به جا کنید روی زمین نگاه بیدندازید تا مطمئن شوید که عرق بدن حریف روی زمین نریخته باشد.

 

10-                  حواستان را در خصوص میزها جمع کنید. از بسته بودن و محکم بودن مجموعه ی تور(تور و متعلقات آن) اطمینان حاصل کنید. هم چنین محکم بودن میز را بررسی کنید. این امکان وجود دارد که میزی که روی آن مشغول بازی هستید در صورت باز نشدن صحیح و شل بودن، به راحتی حتی با فشار دست بیفتد.

 

11-                  بعضی میزها به آسانی باز و آماده می شوند. اما برخی دیگر برای ست شدن نیازمند کمک هستند. ممکن است تصادفا میز را روی خود بکشید بنابراین حتما برای باز کردن میز از فردی دیگر کمک بگیرید.

 

12-                  از راکت شکسته شده یا ترک خورده استفاده نکنید. شما واقعا نمی دانید که راکت ترک خورده ی شما دقیقا چه زمانی می شکند. ممکن است هنگام بازی و ناخواسته قطعه ای از راکت شما (راکتی که قبلا ترک داشت پرتاب شده و به کس  دیگری برخورد کند.

 

13-                  با توجه به نکته ی قبلی، هیچ وقت راکت خود را پرتاب نکنید. ممکن است بعضی از بازیکنان تحت فشار هیجان یا ناکامی و از روی عصبانت یا خوشحالی مفرط راکت خود را به گوشه ای پرتاب کنند. این عمل علاوه بر شکستن راکت باعث صدمه دیدن دیگران نیز می شود.

 

14-                  در تمام مدتی که در محوطه ی ورزشی حضور دارید ادب و نزاکت را حفظ کنید.رفتار احمقانه و شوخی بدون توجه به زمان و مکان آن خطرآفرین خواهد بود.

 

15-                  به بدن خود گوش دهید. بعضی بازیکنان هنگام بازی در صورتی که مصدوم می شوند آن را جدی نمی گیرند و با این تصور که یک درد زودگذر است آسیب خود را سطحی تلقی می کنند. بهتر است به علائم و نشانه هایی که بدنتان در باره ی آسیب دیدگی به شما اخطار می دهد توجه کنید چرا که ساده انگاشتن آسیب های جزئی باعث صدمه های بزگ تر خواهد شد.

 

16-                   حتی با وجود پیشگیری هایی که انجام می دهید باز هم درصدی از این احتمال وجود دارد که باعث شود به هر دلیلی در طول بازی یا تمرین صدمه ببینید. توصیه اکید می شود که به مقدار کافی از کمک های اولیه آگاهی داشته باشید و حتما در محوطه تمرینی خود جعبه ی کمک های اولیه فراموش نشود و همواه لوازم آن را چک کنید. کمک های اولیه می تواند باعث بهبودی سریع تر کشیدگی یا پیچ خوردگی هایی شود که ممکن است در طول بازی یا تمرین برای ورزشکاران رخ دهد.

 

 

در پایان در صورتی که نیاز به توصیه ها و راهکارهای بیشتر می بینید می توانید مقاله های زیر را از موتورهای جستجو پیدا کنید:

برای کشیددگی و پیچ خوردگی چه زمانی به دکتر مراجعه کنیم؟

When to See a Doctor for your Sprain or Strain

 

استفاده از روش درمانی RICE در کشیدگی و پیچ خوردگی ها

How to Treat Sprains and Strains with the RICE Method

+ نوشته شده در  ساعت   توسط الیاس اسد  |